اصیل باش!

این مطلب درباره بسیاری از دروغ های دردناک و یک حقیقت مهم است. 

کدام حقیقت؟! 

اینکه ما و فقط خودمان مسؤول آدمی هستیم که می شویم، مسئول میزان شادی و رضایتی که از زندگی داریم و بهتر است همان کسی باشیم که واقعا هستیم تا اینکه همرنگ جماعت شویم.  در ادامه، توصیه‌هایی برای داشتن یک زندگی اصیل را می‌خوانید:

• زندگیمان به خودمان بستگی دارد، دست از تماشای دیگران برداریم و به آینه نگاهی بیندازیم: 

          زندگیمان به خودمان بستگی دارد. وقتی بدانیم خودمان چه کسی هستیم و چه چیزهایی برای عرضه‌کردن داریم، آنچنان روی کسب نتیجه متمرکز می‌شویم که دیگر وقت و انرژی نداریم ببینیم دیگران چه می‌کنند و تا وقتی دام هایی را که در راه رسیدن به این حقیقت قرار دارند نشناسیم، این حقیقت قابل باور نخواهد بود. بیائیم از تماشای دیگران دست برداریم . تماشای مداوم دیگران کاری خسته‌کننده است و معمولا دو مشکل برای ما بوجود می‌آورد: یا به دیگران نگاه می‌کنیم و از اینکه هم‌سطح آن‌ها نیستیم، ناامید می‌شویم، یا به آن‌ها نگاه کرده و فکر می کنیم خودمان خیلی بهتر هستیم و مغرور می‌شویم. در هر دو حالت، مقایسه خودمان با دیگران جلوی رشدمان را گرفته و به تلاش بیشتر ما کمکی نمی‌کند. گاهی باید روی ساخت اعتماد‌به‌نفس و بهبود توانایی انتقال مطلب به دیگران کار کنیم. اگر می‌خواهیم اصیل باشیم، باید از کپی‌کردن دیگران دست برداریم و خودمان را پیدا کنیم و این در هیچ کجا به‌جز رفتارها، ارزش‌ها و عقاید خودمان به این راحتی یافت نمی‌شود.

• برتوانمندی‌هایمان تمرکز کنیم و بدانیم کلید موفقیت تمرکز بر اهداف است نه موانع! 

فوق العاده است که در روی این کره خاکی بدانیم چه کسی هستیم و به چه دلیل به این دنیا آمده‌ایم. باید آن‌قدر دست به تجربه و آزمایش چیزهای تازه بزنیم تا بتوانیم در مسیر خودمان قرار بگیریم. این مشخص می‌کند که چقدر در این موقعیت مطلوب، اختیار داریم، ازچه مهارت‌هایی برخورداریم، انجام چه کارهایی برایمان طبیعی است و مردم معمولا برای چه کارهایی سراغ ما می‌آیند؛ سپس مالک این فضا می شویم. 

وقتی از خود واقعی‌مان استقبال کرده و می‌دانیم چه قصدی داریم، اعتمادسازی می‌کنیم. وقتی دروغ هایی که در مورد خودمان باورکرده ایم را تشخیص دهیم، کلید تبدیل شدن به نسخه بهتری از خودمان را یافته ایم! اگر همزمان با علم به اینکه بر ناملایمات زندگی تسلط داریم، بتوانیم مرکز اصلی آنها را نیز پیدا کنیم، آن وقت است که می توانیم به درستی مسیرمان را پیداکنیم. به این ترتیب مردم  به ما اعتماد می کنند و ما نیز به‌جای بله گفتن از روی ترس، به‌خاطر از‌دست‌دادن یک شغل یا موقعیت، بر نتایج کاری که به آن علاقه داریم، تمرکز می کنیم. یادمان باشد این خیلی بد است که بگوییم توان انجام کاری را داریم که قبلا هرگز آن را انجام نداده‌ایم! قطعا ممکن است هر از گاهی درست از کار در بیاید، اما در نهایت به فاجعه ختم می‌شود و از اصالت و توانایی ما در استفاده از موهبت‌هایی که داریم، می‌کاهد.

• خودتان را باور کنید... خودباوری کار می کند!

هیچ‌کدام از ما لازم نیست در تمامی ابعاد زندگی خود خدایی کنیم.  توانایی، شهامت و فرصت این را داشته باشیم که به خودمان خوب نگاه کنیم، شاید ما را معذب کند، اما بسیار رهایی‌بخش نیز هست، چون همه ما در مسیر سفر بهبود خود هستیم. اگر می‌خواهیم اصیل باشیم و خودمان را از اطرافیان متمایز کنیم، از لباس‌پوشیدن، حرف‌زدن و رفتار‌کردن مثل دیگران دست برداریم. وقتی بینش واضح و صادقانه‌ای نسبت به خودمان داشته باشیم، نیازها و خواسته‌های دیگران را بهتر می‌بینیم. آنجاست که از مهارت‌های خود و توانایی ارائه آن‌ها به شیوه خودمان بدون نیاز به تظاهر، تقلید و پیروی از دیگران، استقبال می‌کنیم.

 اگر می‌خواهیم با دنیا ارتباط برقرار کنیم، اول باید با خودمان ارتباط بگیریم، فضای خودمان را داشته باشیم و خودمان را دوست داشته باشیم. 

خودتان را باور کنید...

خودباوری کار می کند! باید یاد بگیریم به اشتباهات خود اعتراف کنیم. این مسرت‌بخش نیست که کسی دست‌های خود را بالا ببرد و اقرار کند اشتباه کرده است! کمتر مقام مسئولی هست که به اشتباه خود اعتراف کند. 

• اصیل باشیم!

اصیل‌بودن و خود واقعی بودن به معنای انسان‌بودن، واقعی‌بودن، متواضع‌بودن و صادق‌بودن است. مالک خودمان و مسئول اعمال و مالک افکارمان باشیم. ما نمی‌توانم دیگران را بابت تصمیم‌هایی که گرفته‌اند، سرزنش کنیم!... گاهی گناه را گردن شخص دیگری می‌اندازیم، اما با این کار نسبت به موقعیت پیش‌آمده بی‌دفاع می‌شویم و فرصت رشد را از دست می‌دهیم؛ همچنین روی اعتماد دیگران نسبت به خودمان تاثیر می‌گذاریم.

شما را نمی‌دانم، اما من می‌خواهم زندگی کسانی را دنبال کنم که خراب‌کاری کرده‌اند، به اشتباهشان اعتراف کرده‌اند، درس‌هایش را گرفته‌اند و درنهایت به راه خود ادامه داده‌اند. در بین ما کسی نیست که جایی در زندگی کم نیاورده باشد. وقتی اشتباهات خودمان را می پذیریم، آن را با دیگران در میان می‌گذاریم و با دیگران صادق می شویم، آن‌ها نیز با ما روراست خواهند بود. لازم نیست تلاش کنیم و احترام دیگران و نفوذ خودمان روی آن‌ها را بخریم، چون در طولانی‌مدت، جواب نمی‌دهد.

برای افزایش نفوذ و توانایی خودمان در راهنمایی دیگران در مسیر مثبت، کافی است انسان باشیم، واقعی باشیم و اصیل باشیم.

خلاصه اینکه همه ما نمی‌توانیم از یک فرمول یکسان تبعیت کنیم. باید استعداد ذاتی خودمان را خلق کنیم، خودمان را پیدا کنیم و انعکاس صدای دیگران نباشیم!.